all-in onteigenen

1. kinderen / dromen

Wij willen alles, net als sommige kleine kinderen. En eigenlijk nu meteen.

Vijf jaar geleden begonnen we KAPITALOCEEN. We wilden weg uit het kapitaloceen, en ook toegang tot kapitaal, net als shell. We bedachten het op pagina xx van deze krant beschreven plan en vroegen mensen om geld. Lukt het niet, zo dachten we, dan schrijven we er een boek over hoe treurig het allemaal is. Lukt het wel, dan kunnen we lachen, en zijn we als een baby zo blij. We gingen naar de notaris, richtte stichting kapitaloceen op, vroegen mensen om geld. Haalden 37 mensen over om 396.000 euro uit te lenen zonder rente. maakten 45000 m2 landbouwgrond collectief non-eigendom en waren als baby’s zo blij.

Nu zijn we vijf jaar ouder, door-de-zon-bruin-geblakerde-boeren-pubers en we willen nu echt alles. Wat we toen wilden is nu kinderspel. We willen de Eiffeltoren begraven in een groot gat bijvoorbeeld. We willen zoveel toegang tot kapitaal dat we de Eiffeltoren kunnen kopen.

De Eiffeltoren is voor sommige toeristen echt liefhebberij, en voor bepaalde liefhebbers van bouwkunst ook. Maar voor ons eigenlijk maar een middelmatig ding om te hebben. We willen de Eiffeltoren niet, laat staan begraven. We willen productiemiddelen. En arbeid die geen uitbuiting is. Dat zullen we even uitleggen.

2. hoeveel arbeid?

Stel je voor dat je een groot gat wilt graven (een mooie TROS-ambitie). Stel je krijgt alle werkende mensen in nederland (~10 miljoen) zover een dagje mee te scheppen. Je gebruikt middeleeuwse productiemiddelen: de helft met de schep, de helft met een kruiwagen, dan kun je in acht uur het complete noord-hollands kanaal graven. Destijds het grootste kanaal ter wereld, in een werkdag. (Dat kanaal graven we dus elke dag met z’n allen, in de zorg, in excel, keukenkampioen, etc.)

Wat ik hiermee probeer te zeggen is: als wij werkende mensen een andere wereld willen hebben dan kunnen we hem gewoon maken, in de woorden van David Graeber: “The ultimate hidden truth of the world is that it is something that we make, and could just as easily make differently”. Als de collectieve ambitie niet een mooi en lang gat is, of wereldvrede; maar winstbejag, dan krijg je van al die arbeid: een zuid-as, monocultuur, oorlogstuig, etc. Anders gezegd: het kost ook heel veel moeite om de wereld zo lelijk te maken.

Diegenen die in onze wereld bepalen welk werk er gedaan wordt, welk gat er gegraven wordt, zijn in onze wereld helaas de mensen met toegang tot kapitaal. Of, ja, helaas? Ja, helaas, natuurlijk! Totdat we een manier vinden om collectief het kapitaal in te zetten voor het goede, met hedendaagse productiemiddelen.

3. hedendaagse productiemiddelen

Ja, je kunt natuurlijk beter een moderne graafmachine huren als je een gat wilt graven (huren is duurzaam, zeggen ze). Stel je zet vijf miljoen mensen in een Hitachi ZX-135-7EB 14.5 ton elektrische graafmachine en de andere vijf miljoen in een DAF XFC ELECTRIC vrachtwagen dan kun je in acht uur een gat ter grootte van het IJsselmeer graven. ELKE DAG!! UITSTOOTVRIJ! (Dit binnenwater graven we dus elke dag met z’n allen: in de zorg met de MRI-scanner, in excel met AI, de picnic elektrische bezorgwagen, volautomatische distributiecentra.)

Het voordeel van mensen die een andere wereld willen is dat ze niet zoveel nodig hebben: ja goed, een kokendwaterkraan, een fijn pensioen en een stijlvolle zonnebril. Maar zeker geen privéjet, Duitse limousine, noch een tweede IJsselmeer. Wat wij (de mensen van kapitaloceen) wel willen zijn plekken waar we collectief kunnen beslissen waar al die uren werk heen gaan. Waar niemand de toegevoegde waarde van onze arbeid wegschept. We willen meer landbouwgrond maar ook cafés, distributiecentra, zorgbedrijven etc. We willen alles met iedereen die ook wil, en dat de dingen met zorg voor mensen en ander leven gebeuren, met minder geweld.

4. eerste plan: meer landbouwgrond vrij kopen

Een plan wat niet meteen alles is, maar toch heel belangrijk is, is meer landbouwgrond vermaken tot collectief non-eigendom. Aangezien dit de laatste pagina van deze krant is, hopen we dat jullie daar nu de noodzaak van inzien. DUS LEEN JE GELD AAN KAPITALOCEEN (gebruik het formulier). Als we het twee keer kunnen, dan kunnen we het ook drie keer of vier keer of vijf keer en dat is prima. Met, op het moment van schrijven, nog 500.000 euro aan leningen hebben we toegang tot 1 miljoen euro kapitaal (lang niet gek).

5. tweede plan: alle productiemiddelen vrij kopen

Voor alles hebben we meer toegang tot kapitaal nodig, ’n miljoen is niet genoeg. Meer zo iets als de toegang tot kapitaal die shell heeft, met ongeveer 70 miljard euro schulden op de balans; dat geld hebben ze kunnen lenen. Zij zouden een heleboel mooie kuilen kunnen graven, en in zekere zin doen ze dat ook, maar ze maken de wereld er lelijk mee, met al die moeite. Net als Ahold overigens, 16 miljard aan schulden, zeeën melk en bergen boter van opgesloten koeien die 0 euro verdienen, uitgebuite mensen uit Oost-Europa met minimumloon minus de ingehouden zelf bedachte huur van het treurige wooncomplex. Jonge kinderen die de vakken vullen voor 4,67 per uur en zo al vroeg leren dat het ‘normaal’ is als anderman verdient op jouw arbeid.

Goed, stel, met jullie hulp en het kapitaloceen-plan lukt 1 miljoen. Hoe komen we aan toegang tot miljarden voor collectief non-eigendom? De bank, nee – let op!!! – die geeft enkel toegang tot kapitaal aan die die het al hebben.

Toch is het vrij simpel. Alle lezers samen hebben de miljarden in principe al. NOS schrijft op dinsdag zeven juli dat er de komende twintig jaar 973 miljard vererfd wordt. Daar kun je een hoop productiemiddelen van collectiviseren. Meld je aan op 161vermogensbeheer.nl, lees daar ook de technische details. Dan gaan wij weer naar de notaris, zorgen we voor de juridische infrastructuur, en dan beheren we collectief onze erfenissen. Zelfs al weten we maar een duizendste van de erfenissen in beheer te krijgen, is toch 1 miljard. En als we een procent van de erfenissen kunnen strikken, hebben we meer dan shell 🙂

6. wat zullen we als eerst vrij kopen?

Hoe geinig zou het zijn als je bij de supermarkt met je stadspas enkel de inkoopprijs betaalde? En een hoge marge betaald als je een koophuis hebt? DE DINGEN HEBBEN VAN ZICHZELF GEEN PRIJS! Zullen we als eerst een supermarkt onteigenen? Met bijbehorend distributiecentrum? Dat daar dan alleen dingen te koop zijn met zo weinig mogelijk geweld gemaakt?

Misschien wat huizen, daar verdienen diegenen met geld het meeste aan.

7. verbeelding / andere arbeid

En hoe werken we dan op die plekken? Een schematisch voorstel:

(0) Niemand roomt de vruchten van andermans arbeid af.
(1) De groep arbeiders van, zeg, de supermarkt bepaald samen een loon.
(2) Iedereen werkt evenveel
(3) Er word gegokt hoeveel tijd het kost zoveel te verdienen, zo ontstaat een WERKNORM: iedereen werkt elke week drie dagen
(4) Er wordt geevalueert na drie maanden – 30.000 euro verdiend, we hadden maar 25.000 nodig
(5) De WERKNORM wordt bijgesteld – iedereen werkt nog maar twee-en-een-halve-dag – lokale algemene arbeidstijdverkorting

vul hier uw eigen voorstel in:

……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………
……………………………………………………